هفته گذشته زمانی که بوش در آخرین روزهای ریاست جمهوری خود به عراق سفر کرده بود تا نتایج عمل کرد خود را ببیند ، در یک مصاحبه مطبوعاتی حضور یافت ، در آن مصاحبه ، منتظر زیدی خبرنگار عراقی به طرف بوش کفش خود را پرتاب نمود ،
به گفته منابع آگاه و رسانه ها در فرهنگ عراق پرتاب لنگه کفش به فردی نهایت تحقیر است ، چنان که چند وقت پیش لنگه کفش های عراقی نثار مجسمه صدام شده بود آن روز هم منتظر زیدی کفش های خود را به طرف بوش پرتاب کرد تا خاطره سر نگونی صدام را در اذهان زنده کند.
چند دقیقه بعد طولی نکشید که الزیدی در رسانه های جهان مطرح شد و همه به تحلیل و تفسر این رویداد پرداختند.
بوش هم پس ترک آن جلسه به فاکس نیوزطی مصاحبه ای اعلام کرد که (( قصد منتظر زیدی مشهور شدن در عرصه خبرنگاری وجهانی بود که البته او به هدف خود رسید .))
در همان ساعات اولیه رویداد ، مردم عراق که مطلع شده بودند به خیابان ها ریختند و لنگه کفش های خود را به صورت یک حرکت نمادین در دست گرفته وشعار الموت امریکا ، الموت بوش را سر دادند.
بزرگی می گوید (( گاهی بهانه های کوچک باث ایجاد رویداد های تاریخی می شوند .)) هر چند عمل زیدی در برابر بوش کوچک نبود اما بهانه ای شد تا مردم عراق را سر شوق بیاورد تا آن ها به خیابان ها بیایند .
در این میان اظهار نظر های متفاوتی از سوی برخی صاحب نظران صورت گرفت . برخی معتقد اند همیشه سلاح یک خبرنگار قلم وزبان اوست و کار منتظر زیدی به عنوان خبرنگار ، خارج از اخلاق حرفه ای است و می گویند الزیدی به جای پرتاب لنگ کفش می بایست با سولات خوب عمل کرد بوش را به چالش می کشاند .
بر خی از صاحب نظران در ادامه ی انتقاد از او ، بر این باورند که الزیدی به عنوان یک شیعه نمی بایست مرتکب چنین عملی می شد چرا که در فرهنگ تشیع مهمان نواری از اهمیت بسیاری برخوردار است و این عمل او باعث می شود تا جایگاه مسلمانان در جهان متزلزل شود و در گفتار و عمل تناقض ایجاد شود . و بهانه ای برای دشمنان اسلام بشود
حال سوال این جاست آیا بوش ویا هر امریکایی دیگر مهمان عراقی ها هستند که آن ها رسم مهمان نوازی را به جای آورند .
و آیا با کسانی که به زور خود را برملت عراق تحمیل کرده اند و با شعار مبارزه با تروریسم به خانه های آنان هجوم می برند و به زنان و کودکان بی دفاع رحم نمی کنند باید با مسالمت رفتار شود .
|
