مراد از تیتر بالا تمامیت خواهی نیست ، بعضی موقع ها انسان از اوضاع اطرافش متاثر می شود و به فکر این می افتد که در حافظه اش چنین رویداد هایی را ثبت کند تا در اینده از  تجربیات گذشته استفاده کند من هم به مقتضیات زمان به فکر ثبت این رویدادها در سایت شخصی خودم شدم تا هم برای آینده ثبت شود و هم تلنگری به آنانی باشد که سر خود را زیر برف کرده اند واطراف شان را نمی بینند .

در تاریخ نمونه آدم های که من نام شان را نون به نرخ روز خور می گذارم کم نیستند و به مقتضیات زمانی ومکانی خود را به گروهی رای آور که مقبولیت مردمی دارند می چسبانند و گره می زنند تا خرشان از پول بگذرد اما به محض تمام شدن معرکه و گذشتن خرشان از پل به اصولی که باید پای بند باشند نیستند .

در حاشیه عرض کنم به  چنین عملی دردیار ترشیز  دور زدن هم گفته می شود.

تا وب نوشت بعدی خدا یار و نگهدارتان

ادامه مطلب قبلی :

وقایع و حوادث اجتماعی  و تاریخی ، همانند پدیده های طبیعی ، احیانا از نظر ماهیت با یکد یگر اختلاف دارند . همه نهضت های تاریخی را ، نمی توان از نظر ماهیت ، یکسان دانست تشخیص ماهیت یک نهضت از راه های مختلف ممکن است  صورت گیرد :  ازراه افراد و گروه هایی که بار نهضت را به دوش می کشند ، ازراه علل وریشه هایی که زمینه نهضت را فراهم کرده است ، از هدف هایی که آن نهضت تعقیب می کند ، از راه شعارهایی که به آن نهضت قدرت وحیات و حرکت می بخشد ....

نهضت  ایران به صنف و طبقه خاصی از مردم ایران اختصاص نداشت  و ندارد ، نه کارگری است ، نه کشاورزی ، نه دانشجویی ، نه فرهنگی و نه بورژوازی . در این نهضت غنی و فقیر ، مرد و زن ، شهری و روستایی ، طلبه و دانشجو و... یکسان شرکت داشتند .

از آن جای که در فطرت هر فرد ، خدا جویی و خدا پرستی نهفته است  و او را جویای  تعالی  و متنفر از کاستی و پستی  در هر شکل  و هر مظهر می نماید ،  به انسان ایده می دهد ، او را طرفدار حق و حقیقت از آن جهت که حق و حقیقت است  نه از آن جهت که پیوندی با منافعش دارد می نماید ، و دشمن باطل وپو چی می کند از آن جهت که باطل  باطل است و پوچی پوچی است ، فارغ از هر منفعت یا زیانی ، عدالت و برابری و راستی و درستی از آن جهت که ارزشهای خدایی هستند ، خود به صورت هدف و مطلوب در می آیند نه صرفا وسیله ای برای پیروزی در تنازع زندگی .

و دیگر فرد طرف دار عدل می شود نه عادل ، دشمن ظلم می شود نه ظالم ، طرفداریش از عادل و دشمنیش با ظالم از عقده های روانی و شخصی ناشی نمی شود ، اصولی  و مسلکی است .

و اما از نظر ریشه ، ریشه این نهضت را در جریانهای نیم قرن آخرحکومت پهلوی از نظر تصادم آن جریان ها با روح اسلامی جامعه باید جستجو کرد . در نیم قرن آخر جریان هایی رخ داد که برضد اهداف عالیه اسلامی بود که طبعا نمی توانست برای همیشه از طرف جامعه  بدون عکس العمل بماند .

خلاصه آن چه در نیم قرن آخرحکومت شاه در جامعه اسلامی ایران رخ داد عبارت است از :

-  استبدادی خشن و وحشی و سلب هرنوع آزادی

- نفوذ استعمار نو

- دور نگه داشتن دین از سیاست

- تحریف در میراث گران قدر فرهنگ اسلامی و صادر کردن شناسنامه جعلی برای این فرهنگ به نام فرهنگ موهوم ایرانی

- کوشش برای باز گرداندن ایران به جاهلیت قبل از اسلام و احیا شعارهای مجوسی

-  تبلیغ و اشاعه مارکسیسم دولتی ، یعنی جنبه های الحادی مارکسیسم منهای جنبه های سیاسی و اجتماعی آن

- کشتارهای بی رحمانه و ارزش قایل نشدن برای خون مسلمانان ایرانی و هم چنین زندانها و شکنجه ها برای متهمان سیاسی

-  تبعیض  و ازدیاد روز افزون شکاف طبقاتی علی رغم اصلاحات ظاهری ادعایی

-  تسلط عناصر غیر مسلمان بر مسلمانان در دولت

-  نقض آشکار قوانین  و مقررات اسلامی

-  مبارزه با ادبیات فارسی اسلامی که حافظ  روح اسلامی ایران بوده  و است  به نام مبارزه  با واژه های  بیگانه

-  بریدن پیوند با کشور های اسلامی  و پیوند با کشورهای غیر اسلامی

این امور به گفته شهید مطهری در طول نیم قرن آخر وجدان مذهبی جامعه ما را جریحه دار ساخت  و به صورت عقده های  مستعد انفجار در آورد .

از طرف دیگر امید طبقه روشن فکر به لیبرال غربی و دنیای سوسیالیست  تبدیل به یاس شد .و از طرفی دیگر محققین و گویندگان و نویسندگان اسلامی توفیق یافتند که تا حدودی چهره زیبا و جذاب اسلام واقعی را به نسل معاصر آن زمان بنمایانند.

و به این صورت نسل به ستوه در آمده از ناهنجاریهای پنجاه ساله ، و سرخورده از غرب مآبی و شرق گرایی ، و آشنا به تعالیم نجات بخش اسلام ندای نهضت را لبیک گفته و از چنین ریشه هایی بود که نهضت اسلامی ایران مایه گرفت .

تا وب نوشت بعدی خدا یار ونگهدارتان

اصلاح یعنی سامان بخشیدن ، نقطه مقابل افساد است که به معنی نابسامانی ایجاد کردن است . اصلاح گاهی میان رابطه دو فرد است و گاهی محیط خانوادگی  و گاهی محیط بزرگ اجتماعی است که اکنون مورد بحث ما است .                                                                             

اصلاح طلبی یک روحیه اسلامی است ، هر مسلمانی به حکم این که مسلمان است خواه ناخواه اصلاح طلب و لااقل طرف دار اصلاح طلبی است ، اصلاح اجتماعی یعنی دگرگون کردن ساختن جامعه در جهت مطلوب .                                                                                           

 جنبش های اصلاحی بدیهی است که یکسان نیستند ، برخی داعیه اصلاح داشته اند و واقعا هم مصلح بوده اند ، برخی برعکس ، اصلاح را بهانه قرار داده  و افساد کرده اند ، برخی دیگر در آغار جنبه اصلاحی داشته و سرانجام از مسیر اصلاحی منحرف شده اند .                              

به گفته بسیاری از کارشناسان ،  نهضت اسلامی ایران که ازسال42 آغاز می شود در هیچ یک از کشورهای اسلامی نهضتی به عمق و وسعت آن نبوده است  و بی سابقه ترین نهضت می باشد . 

در مورد تحلیل نهضت ها هنگامی که نهضتی در جریان است مانند این  است که گرد و غباری برانگیخته است و بخواهیم مشاهده کنیم یا از آن عکس برداری نماییم که البته اندکی دشوار است

، برخلاف هنگامی که نهضتی  پایان یافته است مانند آن است که صحنه ای را پس از فرو نستن گرد وغبار بخواهیم ببینیم یا از آن عکس برداری نماییم . به هر حال تحلیل  نهضت چه برای مردم معاصرآن زمان که خود در آن شرکت دارند وچه برای آیندگان تاریخ ( معاصراین زمان ) که به خواهند درباره آن قضاوت نمایند امری ضروری و حیاتی است . این امر را بسیاری از صاحب نظران و کارشناسان تحلیل کرده اند که جا لب ترین وکارشناسی ترین تحلیل در این مورد از استاد  شهید مرتضی مطهری میباشد .

 وی می گوید در تحلیل نهضت باید مسایل ( ماهیت نهضت – هدف نهضت – رهبری نهضت – آفات نهضت ) مورد بررسی قرار گیرد .                                                                       

درادامه می خواهم در ایامی که یاد آور سال های پر شور ونشاط حضور مردم در میدان عمل هست به چهار مسئله ای که در بالا ذکر شد از دیدگاه شهید مطهری بپردازیم .                         

ومنتظر نظرات ودید گاه های شما دوستان می باشم